Blogowanie na ekranie

Puchar Interkontynentalny rozgrywany jest od 1960r. Przez pierwsze osiem edycji zwycięzca wybierany był w dwumeczu, w którym zwyciężała drużyna, która zdobywała więcej punktów. Teoretycznie rozgrywano dwa mecze, jednak, jeśli wynik po dwóch spotkaniach był dalej nierozstrzygnięty rozgrywano trzecie spotkanie. Poprzez kolejne dziesięć lat (1969-1979) zwycięzcą zostawała drużyna, która w dwumeczu zdobywała więcej bramek. Od 1980r. po raz kolejny dokonano zmiany systemu rozgrywek. Dwa mecze zastąpił jeden, który do 2000r. rozgrywany był w Tokio, a od 2000r. w Jokohomie. Puchar Interkontynentalny w 2005r. został zastąpiony poprzez Klubowe Mistrzostwa Świata. Po za nazwą zmieniło się niewiele. Idea pozostała ta sama – wybrać najlepszą drużynę na świecie. Dzisiaj, czyli od 2000r. w finale bierze udział sześć zespołów. Są to zwycięzcy poszczególnych rozgrywek międzynarodowych na własnych kontynentach. W Europie jest to zwycięzca Ligi Mistrzów, zwycięzca Copa Libertadores, zwycięzca klubowego pucharu CONCACAF, zwycięzca Klubowych Mistrzostw Oceanii , a oprócz tego zwycięzca Ligi Mistrzów AFC. Klubowe Mistrzostwa Świata w latach 2001-2004 nie odbyły się. Ogólnie od początku egzystencji rozgrywek (Puchar Interkontynentalny i Klubowe Mistrzostwa Świata) drużyny z Ameryki południowej zwyciężały 25-krotnie (15 drużyn z 4 krajów) jednakże z Europy 24-krotnie (12 drużyn z 7 krajów). Z krajów Europejskich najwięcej triumfów przypadło Włochom – 8. Triumfowały trzy drużyny, a ostateczną z nich był Inter Mediolan, który zwyciężył w 2010r.