Blogowanie na ekranie

Hemoroidy, czyli żylaki odbytu, uważane są za wstydliwy problem. Wielu ludzi woli męczyć się, niż zasięgnąć porady specjalisty. Do lekarzy przychodzą zazwyczaj wówczas, gdy ból staje się nie do zniesienia, trudno już siedzieć, a domowe sposoby łagodzenia dolegliwości przestają być efektywne.

Hemoroidy są żylakami, czyli rozszerzonymi żyłami, okolicy odbytu. Na początek sploty żylno-tętnicze powiększają się, błona śluzowa rozciąga się, powstaje obrzęk i tworzą się guzki krwawnicze, które zwiększając się, zaczynają krwawić. Następuje również osłabienie podporowej tkanki łącznej i więzadeł Parksa, co przyczynia się do wypadania guzków krwawniczych poprzez kanał odbytu na zewnątrz.

W pierwszym etapie występują tylko bezbolesne krwawienia w czasie oddawania stolca. Mamy wówczas do czynienia z tzw. hemoroidami wewnętrznymi. Powiększenie splotu naczyniowego jest wyłącznie chwilowe, a krwawienie następuje z błony śluzowej położonej wyżej. Krew ma kolor żywoczerwoną.

W drugim etapie choroby naczynia krwionośne zmieniają się częściowo w bolące guzy, które w dalszej fazie mogą przemieszczać się przy wypróżnieniu i wypadać na zewnątrz. Wysunięta błona śluzowa jest nieustannie drażniona, zwiększa się krwawienie i dochodzi do plamienia bielizny.

Krwawienie z odbytu jest bezwzględnym wskazaniem do pełnego badania proktologicznego.

Przy współistnieniu zaparcia zaleca się środki zmiękczające stolce, leki zwiększające „jędrność” ścian naczyń, uszczelniające śródbłonki naczyń, a również leki znieczulające w postaci aerozolu albo działające przeciwbólowo i przeciwświądowo kremy. Najbardziej radykalnym sposobem leczenia jest metoda chirurgiczna.